9 Hadis
01
Ash-Shama'il Al-Muhammadiyah # 34/225
Jabir bin Samura (RA)
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ وَهُوَ ابْنُ أَرْطَاةَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ‏:‏ كَانَ فِي سَاقَيْ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، حُمُوشَةٌ، وَكَانَ لا يَضْحَكُ إِلا تَبَسُّمًا، فَكُنْتُ إِذَا نَظَرْتُ إِلَيْهِ، قُلْتُ‏:‏ أَكْحَلُ الْعَيْنَيْنِ، وَلَيْسَ بِأَكْحَلَ‏.‏‏.‏
Ahmad ibn Mani’ memberi tahu kami, katanya: ‘Abbad ibn al-‘Awwam memberi tahu kami, katanya: Al-Hajjaj, yang adalah Ibn Artah, memberi tahu kami, dari Simak ibn Harb, dari Jabir ibn Samurah, yang berkata: Kaki Rasulullah shalla Allahu alaihi wa sallam kurus, dan beliau tidak tertawa kecuali dengan senyum. Maka ketika aku melihatnya, aku berkata: Matanya berbingkai celak, tetapi sebenarnya tidak.
02
Ash-Shama'il Al-Muhammadiyah # 34/226
Abdullah bin al-Harits bin Jaz (RA)
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللهِ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ، أَنَّهُ قَالَ‏:‏ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَكْثَرَ تَبَسُّمًا مِنْ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏‏.‏
Qutaybah ibn Sa'id memberi tahu kami: Ibn Lahi'ah memberitahukan kepada kami, dari 'Ubayd Allah ibn al-Mughirah, dari 'Abd Allah ibn al-Harith ibn Jaz', bahwa dia berkata: Aku belum pernah melihat siapa pun tersenyum lebih lebar daripada Rasulullah shalla Allahu alaihi wa sallam.
03
Ash-Shama'il Al-Muhammadiyah # 34/227
Abdullah ibn al-Harith (RA)
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ الْخَلالُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ السَّيْلَحَانِيُّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ‏:‏ مَا كَانَ ضَحِكُ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم إِلا تَبَسُّمًا‏.‏‏.‏
Ahmad ibn Khalid al-Khallal memberi tahu kami: Yahya ibn Ishaq al-Saylahani memberi tahu kami: Layth ibn Sa’d memberi tahu kami, dari Yazid ibn Abi Habib, dari Abdullah ibn al-Harith, yang berkata: Tawa Rasulullah shalla Allahu alaihi wa sallam tidak lain adalah senyuman.
04
Ash-Shama'il Al-Muhammadiyah # 34/228
Abu Dzar Al-Ghifari (RA)
حَدَّثَنَا أَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنِ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ‏:‏ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ إِنِّي لأَعْلَمُ أَوَّلَ رَجُلٍ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ، وَآخَرَ رَجُلٍ يَخْرُجُ مِنَ النَّارِ، يُؤْتَى بِالرَّجُلِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، فَيُقَالُ‏:‏ اعْرِضُوا عَلَيْهِ صِغَارَ ذُنُوبِهِ وَيُخَبَّأُ عَنْهُ كِبَارُهَا، فَيُقَالُ لَهُ‏:‏ عَمِلْتَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا، كَذَا، وَهُوَ مُقِرٌّ، لا يُنْكِرُ، وَهُوَ مُشْفِقٌ مِنْ كِبَارِهَا، فَيُقَالُ‏:‏ أَعْطُوهُ مَكَانَ كُلِّ سَيِّئَةٍ عَمِلَهَا حَسَنَةً، فَيَقُولُ‏:‏ إِنَّ لِي ذُنُوبًا مَا أَرَاهَا هَاهُنَا‏.‏‏.‏
Abu Ammar al-Husayn ibn Hurayth meriwayatkan kepada kami, katanya: Waki’ meriwayatkan kepada kami, katanya: Al-A’mash meriwayatkan kepada kami, dari al-Ma’rur ibn Suwayd, dari Abu Dharr, yang berkata: Rasulullah shalla Allahu alaihi wa sallam bersabda: “Aku tahu orang pertama yang masuk surga dan orang terakhir yang meninggalkan neraka. Seseorang akan dibawa pada Hari Kiamat dan akan dikatakan: ‘Tunjukkan kepadanya dosa-dosa kecilnya.’” Dan dosa-dosa besarnya tersembunyi darinya, maka dikatakan kepadanya: Engkau telah melakukan ini dan itu pada hari ini dan itu, dan dia mengakuinya, tidak menyangkalnya, dan dia takut akan dosa-dosa besarnya, maka dikatakan: Berikanlah kepadanya amal kebaikan sebagai pengganti setiap amal jahat yang telah dia lakukan, maka dia berkata: Aku mempunyai dosa-dosa yang tidak kulihat di sini.
05
Ash-Shama'il Al-Muhammadiyah # 34/229
Jarir ibn Abdi'llah (RA)
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، قَالَ‏:‏ مَا حَجَبَنِي رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ، وَلا رَآنِي إِلا ضَحِكَ‏.‏‏.‏
Ahmad ibn Mani’ meriwayatkan kepada kami, katanya: Mu’awiyah ibn ‘Amr meriwayatkan kepada kami, katanya: Za’idah meriwayatkan kepada kami, berdasarkan riwayat Bayan, berdasarkan riwayat Qays ibn Abi Hazim, berdasarkan riwayat Jarir ibn ‘Abd Allah, yang berkata: Rasulullah shalla Allahu alaihi wa sallam tidak pernah menolakku sejak aku memeluk Islam, dan beliau tidak pernah melihatku kecuali beliau tersenyum.
06
Ash-Shama'il Al-Muhammadiyah # 34/230
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ‏:‏ مَا حَجَبَنِي رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، وَلا رَآنِي مُنْذُ أَسْلَمْتُ إِلا تَبَسَّمَ‏.‏
Ahmad ibn Mani’ meriwayatkan kepada kami, katanya: Mu’awiyah ibn ‘Amr meriwayatkan kepada kami, katanya: Za’idah meriwayatkan kepada kami, dari Isma’il ibn Abi Khalid, dari Qays, dari Jarir, yang berkata: Rasulullah shalla Allahu alaihi wa sallam tidak pernah menghalangi saya untuk menemuinya, dan beliau tidak pernah menemui saya sejak saya memeluk Islam kecuali beliau tersenyum.
07
Ash-Shama'il Al-Muhammadiyah # 34/231
Abdullah Bin Masud
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ السَّلْمَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ‏:‏ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ إِنِّي لأَعْرفُ آخِرَ أَهْلِ النَّارِ خُرُوجًا، رَجُلٌ يَخْرُجُ مِنْهَا زَحْفًا، فَيُقَالُ لَهُ‏:‏ انْطَلِقْ فَادْخُلِ الْجَنَّةَ، قَالَ‏:‏ فَيَذْهَبُ لِيَدْخُلَ الْجَنَّةَ، فَيَجِدُ النَّاسَ قَدْ أَخَذُوا الْمَنَازِلَ، فَيَرْجِعُ فَيَقُولُ‏:‏ يَا رَبِّ، قَدْ أَخَذَ النَّاسُ الْمَنَازِلَ، فَيُقَالُ لَهُ‏:‏ أَتَذْكُرُ الزَّمَانَ الَّذِي كُنْتَ فِيهِ، فَيَقُولُ‏:‏ نَعَمْ، قَالَ‏:‏ فَيُقَالُ لَهُ‏:‏ تَمَنَّ، قَالَ‏:‏ فَيَتَمَنَّى، فَيُقَالُ لَهُ‏:‏ فَإِنَّ لَكَ الَّذِي تَمَنَّيْتَ وَعَشَرَةَ أَضْعَافِ الدُّنْيَا، قَالَ‏:‏ فَيَقُولُ‏:‏ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ‏:‏ فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم، ضَحِكَ، حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ‏.‏
Hannad ibn al-Sari meriwayatkan kepada kami, katanya: Abu Mu'awiyah meriwayatkan kepada kami, dari al-A'mash, dari Ibrahim, dari 'Ubaydah al-Salmani, dari Abdullah ibn Mas'ud, yang berkata: Rasulullah shalla Allahu alaihi wa sallam bersabda: "Aku tahu orang terakhir dari penghuni neraka yang meninggalkannya. Seorang laki-laki akan keluar dari neraka dengan merangkak, dan akan dikatakan kepadanya: 'Pergilah dan masuklah ke surga.' Dia berkata: Maka dia akan pergi untuk masuk. Dia akan masuk surga dan mendapati bahwa orang-orang telah mengambil tempat mereka. Dia akan kembali dan berkata, "Ya Tuhan, orang-orang telah mengambil tempat mereka." Akan dikatakan kepadanya, "Apakah kamu ingat waktu ketika kamu berada di sini?" Dia akan berkata, "Ya." Akan dikatakan kepadanya, "Berdoalah." Dia akan berdoa, dan akan dikatakan kepadanya, "Kamu akan mendapatkan apa yang kamu inginkan dan sepuluh kali lipat dunia." Dia akan berkata, "Apakah kamu sedang mengejek?" Demi aku dan kamu adalah raja. Dia berkata: Aku melihat Rasulullah, semoga Allah memberinya berkah dan keselamatan, tertawa sampai gigi gerahamnya terlihat.
08
Ash-Shama'il Al-Muhammadiyah # 34/232
Ali bin Rabi'a (RA)
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ، قَالَ‏:‏ شَهِدْتُ عَلِيًّا، أُتِيَ بِدَابَّةٍ لِيَرْكَبَهَا فَلَمَّا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي الرِّكَابِ، قَالَ‏:‏ بِسْمِ اللهِ، فَلَمَّا اسْتَوَى عَلَى ظَهْرِهَا، قَالَ‏:‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ، ثُمَّ قَالَ‏:‏ سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ، ثُمَّ قَالَ‏:‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ ثَلاثًا، وَاللَّهُ أَكْبَرُ ثَلاثًا، سُبْحَانَكَ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي، فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلا أَنْتَ، ثُمَّ ضَحِكَ فَقُلْتُ‏:‏ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ ضَحِكْتَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ‏؟‏ قَالَ‏:‏ رَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم صَنَعَ كَمَا صَنَعْتُ ثُمَّ ضَحِكَ، فَقُلْتُ‏:‏ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ ضَحِكْتَ يَا رَسُولَ اللهِ‏؟‏ قَالَ‏:‏ إِنَّ رَبَّكَ لَيَعْجَبُ مِنْ عَبْدِهِ، إِذَا قَالَ‏:‏ رَبِّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي، إِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ غَيْرُكَ‏.‏‏
Qutaybah ibn Sa'id meriwayatkan kepada kami, katanya: Abu al-Ahwas meriwayatkan kepada kami, dari Abu Ishaq, dari Ali ibn Rabi'ah, yang berkata: Aku menyaksikan Ali dibawa menunggangi seekor hewan. Ketika ia meletakkan kakinya di sanggurdi, ia berkata: "Dengan nama Allah." Ketika ia duduk di atasnya, ia berkata: "Segala puji bagi Allah." Kemudian ia berkata: "Maha Suci Dia yang telah menundukkan ini kepada kita, dan kita tidak akan mampu menaklukkannya." Dan sesungguhnya, kepada Tuhan kita kita akan kembali. Kemudian ia berkata: Segala puji bagi Allah tiga kali, dan Allah Maha Besar tiga kali, Maha Suci Engkau, sesungguhnya aku telah berbuat zalim terhadap diriku sendiri, maka ampunilah aku, karena tidak ada yang mengampuni dosa selain Engkau. Kemudian ia tertawa, maka aku bertanya: Apa yang membuatmu tertawa, wahai Amirul Mukminin? Ia berkata: Aku melihat Rasulullah shalla Allahu alaihi wa sallam melakukan seperti yang kulakukan, kemudian beliau tertawa, maka aku bertanya: Apa itu? Apakah engkau tertawa, wahai Rasulullah? Beliau bersabda: Sesungguhnya Tuhanmu senang dengan hamba-Nya ketika ia berkata: Ya Tuhanku, ampunilah dosa-dosaku, karena hanya Engkau yang dapat mengampuni dosa.
09
Ash-Shama'il Al-Muhammadiyah # 34/233
Amir bin Sa'd (RA)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ‏:‏ قَالَ سَعْدٌ‏:‏ لَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، ضَحِكَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ قَالَ‏:‏ قُلْتُ‏:‏ كَيْفَ كَانَ‏؟‏ قَالَ‏:‏ كَانَ رَجُلٌ مَعَهُ تُرْسٌ، وَكَانَ سَعْدٌ رَامِيًا، وَكَانَ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا بِالتُّرْسِ يُغَطِّي جَبْهَتَهُ، فَنَزَعَ لَهُ سَعْدٌ بِسَهْمٍ، فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ رَمَاهُ فَلَمْ يُخْطِئْ هَذِهِ مِنْهُ يَعْنِي جَبْهَتَهُ وَانْقَلَبَ الرَّجُلُ، وَشَالَ بِرِجْلِهِ‏:‏ فَضَحِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ قَالَ‏:‏ قُلْتُ‏:‏ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ ضَحِكَ‏؟‏ قَالَ‏:‏ مِنْ فِعْلِهِ بِالرَّجُلِ‏.‏
Muhammad ibn Bashar meriwayatkan kepada kami, katanya: Muhammad ibn Abdullah al-Ansari meriwayatkan kepada kami, katanya: Abdullah ibn Awn meriwayatkan kepada kami, dari Muhammad ibn Muhammad ibn al-Aswad, dari Amir ibn Sa’d, yang berkata: Sa’d berkata: Aku melihat Nabi, semoga kedamaian dan berkah Allah tercurah kepadanya, tertawa pada hari Perang Parit hingga gigi gerahamnya terlihat. Dia berkata: Aku bertanya: Bagaimana keadaannya? Dia berkata: Dia adalah seorang pria. Dia membawa perisai, dan Sa’d adalah seorang pemanah. Dia mengucapkan ini dan itu sambil menutupi dahinya dengan perisai. Sa’d mengeluarkan anak panah untuknya, dan ketika dia mengangkat kepalanya, dia menembaknya dan tidak meleset dari bagian ini, yaitu dahinya. Pria itu berbalik dan menendang dengan kakinya. Nabi, semoga Allah memberinya berkah dan keselamatan, tertawa hingga gigi gerahamnya terlihat. Dia berkata: Aku bertanya: Apa yang dia tertawakan? Dia berkata: Perbuatannya. Oleh pria itu.