Haşr - Kur'an

Besmele

بِسْمِ adıyla ٱللَّهِ Allah'ın ٱلرَّحْمَـٰنِ Rahman ٱلرَّحِيمِ Rahim

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla

59:1

سَبَّحَ tesbih eder لِلَّهِ Allah'ı مَا bulunanlar فِى göklerde ٱلسَّمَـٰوَٰتِ the heavens وَمَا ve bulunanlar فِى yerde ٱلْأَرْضِ ۖ the earth وَهُوَ ve O ٱلْعَزِيزُ üstündür ٱلْحَكِيمُ hüküm ve hikmet sahibidir ١ (1)

Göklerde olanlar da yerde olanlar da Allah'ı tesbih ederler. O güçlüdür, Hakim'dir.

59:2

هُوَ O'dur ٱلَّذِىٓ çıkaran أَخْرَجَ expelled ٱلَّذِينَ kimseleri كَفَرُوا۟ inkar eden(leri) مِنْ sahiplerinden أَهْلِ (the) People ٱلْكِتَـٰبِ kitap مِن yurtlarından دِيَـٰرِهِمْ their homes لِأَوَّلِ ilk ٱلْحَشْرِ ۚ haşirde مَا siz sanmamıştınız ظَنَنتُمْ you think أَن onların çıkacaklarını يَخْرُجُوا۟ ۖ they would leave وَظَنُّوٓا۟ onlar da sanmışlardı أَنَّهُم kendilerini مَّانِعَتُهُمْ koruyacağını حُصُونُهُم kalelerinin مِّنَ Allahtan ٱللَّهِ Allah فَأَتَىٰهُمُ fakat onlara geldi ٱللَّهُ Allah مِنْ yerden حَيْثُ where لَمْ ummadıkları يَحْتَسِبُوا۟ ۖ they expected وَقَذَفَ ve saldı فِى içine قُلُوبِهِمُ yürekleri ٱلرُّعْبَ ۚ korku يُخْرِبُونَ harap ediyorlardı بُيُوتَهُم evlerini بِأَيْدِيهِمْ kendi elleriyle وَأَيْدِى ve elleriyle ٱلْمُؤْمِنِينَ mü'minlerin فَٱعْتَبِرُوا۟ ibret alın يَـٰٓأُو۟لِى ey sahipleri ٱلْأَبْصَـٰرِ akıl ٢ (2)

Kitap ehlinden inkarcı olanları ilk sürgünde yurtlarından çıkaran O'dur. Oysa ey inananlar! Çıkacaklarını sanmamıştınız, onlar da, kalelerinin kendilerini Allah'tan koruyacağını sanmışlardı. Ama Allah'ın azabı onlara beklemedikleri yerden geldi, kalblerine korku saldı; evlerini kendi elleriyle ve inananların elleriyle yıkıyorlardı. Ey akıl sahipleri! Ders alın.

59:3

وَلَوْلَآ eğer olmasaydı أَن yazmış كَتَبَ (had) decreed ٱللَّهُ Allah عَلَيْهِمُ onlara ٱلْجَلَآءَ sürgünü لَعَذَّبَهُمْ mutlaka onlara azabederdi فِى dünyada ٱلدُّنْيَا ۖ the world وَلَهُمْ onlar için vardır فِى ahirette de ٱلْـَٔاخِرَةِ the Hereafter عَذَابُ azabı ٱلنَّارِ ateş ٣ (3)

Allah onlara sürülmeyi yazmamış olsaydı, dünyada başka şekilde azap verecekti. Ahirette onlara ateş azabı vardır.

59:4

ذَٰلِكَ bu بِأَنَّهُمْ onların sebebiyledir شَآقُّوا۟ karşı gelmeleri ٱللَّهَ Allah'a وَرَسُولَهُۥ ۖ ve Elçisine وَمَن ve kim يُشَآقِّ karşı gelirse ٱللَّهَ Allah'a فَإِنَّ şüphesiz ٱللَّهَ Allah'ın شَدِيدُ çetindir ٱلْعِقَابِ azabı ٤ (4)

Bu, Allah'a ve Peygamberine karşı gelmelerinden ötürüdür. Kim Allah'a karşı gelirse bilsin ki Allah'ın cezalandırması şüphesiz çetindir.

59:5

مَا kesmeniz قَطَعْتُم you cut down مِّن bir hurma ağacını لِّينَةٍ (the) palm-trees أَوْ yahut تَرَكْتُمُوهَا onu bırakmanız قَآئِمَةً dikili عَلَىٰٓ üzerinde أُصُولِهَا kökleri فَبِإِذْنِ hep izniyledir ٱللَّهِ Allah'ın وَلِيُخْزِىَ ve cezalandırması içindir ٱلْفَـٰسِقِينَ yoldan çıkanları ٥ (5)

İnkarcı kitap ehlinin yurtlarında hurma ağaçlarını kesmeniz veya onları kesmeyip gövdeleri üzerinde ayakta bırakmanız Allah'ın izniyledir. Allah yoldan çıkanları böylece rezilliğe uğratır.

59:6

وَمَآ ve şey ise أَفَآءَ verdiği ٱللَّهُ Allah'ın عَلَىٰ Elçisine رَسُولِهِۦ His Messenger مِنْهُمْ onlardan (ganimetlerden) فَمَآ siz sürmediniz أَوْجَفْتُمْ you made expedition عَلَيْهِ onun üzerine مِنْ bir at خَيْلٍۢ horses وَلَا ve ne de رِكَابٍۢ deve وَلَـٰكِنَّ fakat ٱللَّهَ Allah يُسَلِّطُ musallat eder رُسُلَهُۥ elçilerini عَلَىٰ üzerine مَن kimselerin يَشَآءُ ۚ dilediği وَٱللَّهُ Allah عَلَىٰ üzerine كُلِّ her شَىْءٍۢ şey قَدِيرٌۭ kadirdir ٦ (6)

Ey inananlar! Onların mallarından, Allah'ın Peygamberine verdiği şeyler için siz ne at ve ne de deve sürdünüz; fakat Allah peygamberlerine, dilediği kimselere karşı üstünlük verir. Allah herşeye Kadir'dir.

59:7

مَّآ verdikleri (ganimetler) أَفَآءَ (was) restored ٱللَّهُ Allah'ın عَلَىٰ Elçisine رَسُولِهِۦ His Messenger مِنْ halkından أَهْلِ (the) people ٱلْقُرَىٰ o kent فَلِلَّهِ Allah'a (aittir) وَلِلرَّسُولِ ve Elçiye وَلِذِى ve olanlara ٱلْقُرْبَىٰ akraba وَٱلْيَتَـٰمَىٰ ve yetimlere وَٱلْمَسَـٰكِينِ ve yoksullara وَٱبْنِ ve yolcuya ٱلسَّبِيلِ ve yolcuya كَىْ ta ki لَا olmasın يَكُونَ it becomes دُولَةًۢ dolaşan bir şey بَيْنَ arasında ٱلْأَغْنِيَآءِ zenginler مِنكُمْ ۚ içinizden وَمَآ ne ki ءَاتَىٰكُمُ size verdi ٱلرَّسُولُ Elçi فَخُذُوهُ onu alın وَمَا ve ne ki نَهَىٰكُمْ size yasakladı عَنْهُ ondan فَٱنتَهُوا۟ ۚ sakının وَٱتَّقُوا۟ ve korkun ٱللَّهَ ۖ Allah'tan إِنَّ çünkü ٱللَّهَ Allah'ın شَدِيدُ şiddetlidir ٱلْعِقَابِ azabı ٧ (7)

Allah'ın, fethedilen memleketler halkının mallarından Peygamberine verdikleri; Allah, Peygamber, yakınlar, yetimler, yoksullar ve yolda kalmışlar içindir; ta ki içinizdeki zenginler arasında elden ele dolaşan bir devlet olmasın. Peygamber size ne verirse onu alın, sizi neden menederse ondan geri durun; Allah'tan sakının, doğrusu Allah'ın cezalandırması çetindir.

59:8

لِلْفُقَرَآءِ fakirler içindir ٱلْمُهَـٰجِرِينَ hicret eden ٱلَّذِينَ çıkarılan أُخْرِجُوا۟ were expelled مِن yurtlarından دِيَـٰرِهِمْ their homes وَأَمْوَٰلِهِمْ ve mallarından يَبْتَغُونَ ararlar فَضْلًۭا bir lutuf مِّنَ Allahdan ٱللَّهِ Allah وَرِضْوَٰنًۭا ve rızasını وَيَنصُرُونَ ve yardım ederler ٱللَّهَ Allah'a وَرَسُولَهُۥٓ ۚ ve Elçisine أُو۟لَـٰٓئِكَ işte هُمُ onlardır ٱلصَّـٰدِقُونَ doğru olanlar ٨ (8)

Allah'ın verdiği bu ganimet malları bilhassa; yurtlarından ve mallarından edilmiş olan, Allah'tan bir lütuf ve rıza dileyen, Allah'ın dinine ve Peygamberine yardım eden muhacir fakirlerindir. İşte doğru olanlar bunlardır.

59:9

وَٱلَّذِينَ ve kimseler تَبَوَّءُو yerleşen(ler) ٱلدَّارَ o yurda (Medine'ye) وَٱلْإِيمَـٰنَ ve imana (sarılanlar) مِن onlardan önce قَبْلِهِمْ before them يُحِبُّونَ severler مَنْ kimseleri هَاجَرَ hicret eden(leri) إِلَيْهِمْ kendilerine وَلَا ve يَجِدُونَ bulmazlar فِى göğüslerinde صُدُورِهِمْ their breasts حَاجَةًۭ bir ihtiyaç مِّمَّآ ötürü أُوتُوا۟ onlara verilelerden وَيُؤْثِرُونَ ve tercih ederler عَلَىٰٓ öz canlarına أَنفُسِهِمْ themselves وَلَوْ dahi كَانَ olsa بِهِمْ kendilerinin خَصَاصَةٌۭ ۚ ihtiyaçları وَمَن ve kim يُوقَ korunursa شُحَّ cimriliğinden نَفْسِهِۦ nefsinin فَأُو۟لَـٰٓئِكَ işte هُمُ onlar ٱلْمُفْلِحُونَ başarıya erenlerdir ٩ (9)

Daha önceden Medine'yi yurt edinmiş ve gönüllerine imanı yerleştirmiş olan kimseler, kendilerine hicret edip gelenleri severler; onlara verilenler karşısında içlerinde bir çekememezlik hissetmezler; kendileri zaruret içinde bulunsalar bile onları kendilerinden önde tutarlar. Nefsinin tamahkarlığından korunabilmiş kimseler, işte onlar saadete erenlerdir.